1

2

3

4

5

 

Obiektywizm i subiektywizm

Obiektywizm to postawa człowieka w ocenie zjawisk, ludzkich zachowań i systemów wartości, oparta na równoważeniu pierwiastka racjonalnego i emocjonalnego, na kierowaniu się racjami zarówno dobra ogólnego, jak i własnego. Obiektywizm nie wyklucza angażowania się, wręcz przeciwnie – potwierdza się poprzez zaangażowanie się po stronie prawdy,sprawiedliwości, słusznych argumentów, rzeczowości ,przedmiotowości. Subiektywizm natomiast to kierowanie się w działaniu oraz w ocenie faktów i zjawisk wyłącznie własnym sposobem widzenia, można by rzec stronniczości. Już od starożytności greckiej, zwłaszcza od Arystotelesa i od Platona jawią się 2 sposoby rozumienia: obiektywistyczny, związany z Arystotelesem i jego sposobem uprawiania filozofii, oraz subiektywistyczny, neoplatoński i epistemologiczny. Intuicyjny typ poznania wiąże się zarówno z poznaniem zmysłowym, jak i intelektualnym. na zmysłowych aktach intuicyjnego poznania buduje się poznanie intelektualne, uznając, że pojęcia, jako główne rezultaty intelektualnego poznania, nie są wrodzone, więc każdy podmiot musi sobie je wypracować na bazie danych dostarczonych przez poznanie zmysłowe. Ze względu na niematerialny charakter intelektu jako władzy poznawczej, może on poznać wszystko, co stanie się przedmiotem jego poznania. Utworzone prze intelekt pojęcia dotyczą tego, co jest istotne dla danego przedmiotu, a pomijają (abstrahują) to, co jest nieistotne. Spontaniczne utworzone pojęcia – jako jeszcze mętne i powierzchowne, ale już gwarantujące praktyczna użyteczność – stają się coraz jaśniejsze w procesie indukcji, skierowanej na wybrany aspekt przedmiot.

Racjonalizm i irracjonalizm

W filozofii greckiej została zapoczątkowana filozofia racjonalistyczna – filozofia zakładająca możliwość poznania prawdy z użyciem samego rozumu- w wersji mocnej negujący rolę innych sposobów poznania: danych zmysłowych, doświadczenia, intuicji, itp. W wersji słabszej uznających drugorzędną ich rolę. Racjonalistyczna filozofia budowała systemy oparte na aksjomatach, z których poprzez dedukcje próbowała wywieść kompletny obraz świata. W nowożytnej postaci wywodzi się ona od Kartezjusza. Inną odmianą jest racjonalizm genetyczny, natywizm – stanowisko epistemologiczne w sporze o źródła poznania głoszące, że wszystkie pojęcia, które znamy, są w naszym umyśle od urodzenia. Przedstawicielem natywizmu jest Platon, który zakłada, że dusza posiada wiedzę wrodzoną – skrajny racjonalizm. Za inną metodę poznania uważa się irracjonalizm – pogląd filozoficzny głoszący, że rzeczywistości nie da się poznać w racjonalny sposób, przypisujący najwyższą wartość pozarozumowym środkiem poznawczym. Irracjonalizm był podstawą typową dla romantyzmu i intuicję, stawiając wyżej intuicję. Metody poznawania są bardzo zróżnicowane,ale oprócz tego w poznawaniu przyrody chodzi również o „metodę spojrzenia” na nią. Należy zastanowić się czy pojmujemy przyrodę obiektywnie czy subiektywnie.

Droga do poznawania

Już od starożytności ludzie zastanawiali się nad aspektami istnienia przyrody,zadawali nurtujące pytania dotyczące jej powstania,rozwoju i wielu zjawisk w niej występujących, których do końca nie rozumieli. Człowiek poznaje przyrodę. Człowiek chce poznawać przyrodę. Dlaczego? Ponieważ sam jako istota żywa jest jej częścią. Pojawia się jednak pytanie skąd znamy pewne wyjaśnienia zjawisk w niej występujących. Wszystko dzieje się przez poznawanie. Pytanie jednak brzmi czy każdy człowiek poznaję przyrodę w ten sam sposób, czy każdy widzi ją tak samo? I w jaki sposób to robi. Wielu filozofów przedstawia metody poznawania przyrody, którymi my jako ludzie się posługujemy. Jedną z pierwszych takich metod jest empiryzm – doktryna filozoficzna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są wyłącznie, lub przede wszystkim bodźce zmysłowe docierające do naszego umysłu ze świata zewnętrznego, zaś wszelkie idee, teorie itp. są w stosunku do nich wtórne. Podobnie jak sensualizm (łac.sensus zmysł) pogląd filozoficzny głoszący, że wszelka wiedza pochodzi od wrażeń zmysłowych ( poznanie odbywa poprzez przeprowadzenie logicznych doświadczeń) i jest tylko bardziej lub mniej złożonym kompleksem spostrzeżeń. W starożytności sensualizm głosili epikurejczycy, cynicy i stoicy. W czasach nowożytnych między innymi Ètienne de Condillac, David Hume, Hubert Spencer. Echa sensualizmu, choć mocno przetworzonej postaci są też obecnie fenomenologii.

Praca a studia

Sama wiedza to za mało. Potrzebna jest jeszcze praktyka, by wykorzystać zdobytą wiedzę. Praca i studia są coraz częściej łączone przez studentów. Wynika to nie tylko z mizernej sytuacji finansowej przeciętnego żaka, ale także chęci zdobywania doświadczenia i pięcia się po szczeblach kariery zawodowej już od najwcześniejszych lat. Innym, także popularnym powodem jest chęć usamodzielnienia się od portfela rodziców. Praca podczas studiów jest bardzo znaczącym czynnikiem, który może przesądzić o zdobyciu dobrej posadki po studiach. Aktywność wśród polskich studentów nie zna granic. Jest to jedna z najbardziej aktywnych grup społecznych. Warto sobie zdawać sprawę, iż wykształcenie jest rzeczą ważną, ale w sytuacji braku jakiegokolwiek doświadczenie, nie znaczy zbyt wiele. Czas studiów powinien być czasem zaradności i wytężonej pracy nad sposobami samodzielnego radzenia sobie w życiu. Może być to bardzo trudne, zwłaszcza w sytuacjach, kiedy wcześniej wszystkim zajmowali się rodzice. Czekanie tylko na przelew od rodziców, to nie najlepsza lekcja zaradności. Praca jednak niekoniecznie musi mieć aspekt finansowy.

Wolontariat

Pomoc innym staje się coraz bardziej obca dla ludzi pochłoniętych nauką, pracą i problemami codziennymi. Dobrym sposobem na pomoc i oddanie przysługi drugiemu człowiekowi może być wolontariat. Jest to jeden z najlepszych sposobów na poświęcenie czasu, wiedzy i umiejętności dla drugiego – nierzadko bardzo potrzebującego człowieka. Wolontariusz pracuje dobrowolnie i bezpłatnie, jest ochotnikiem, który chce bezinteresownie pomóc. Osoba zaangażowana w prace wolontariacie zazwyczaj pomaga w organizacji imprez społecznych, charytatywnych, pomaga ubogim, pracuje w hospicjum czy też w schronisku dla zwierząt. Jest jeszcze wiele organizacji i instytucji, które korzystają z pomocy wolontariuszy. Być może bez ich pracy nie mogłyby normalnie funkcjonować. Wolontariat jest pochodną ekonomii społecznej i opiera się na wartościach ogólnoludzkich, nie zaś tylko i wyłącznie na ekonomii, opłacalności czy zysku. Praca na rzecz wolontariatu może być doskonałym sposobem na wzbogacenie swojego CV i zdobycie pierwszego doświadczenia. Jest to doskonała okazja, aby sprawdzić się na rynku pracy bez ponoszenia większych konsekwencji swoich działań.

Walka z czasem

Czasy, kiedy wystarczyło odrobić lekcji i resztę czasu mieć tylko na przyjemności już minęły. Studiowanie ma swoje plusy, ale także posiada kilka wad, których świeżo upieczony student nie bierze od samego początku pod uwagę. Student musi nieustannie ściągać się z czasem. Można tego uniknąć stosując zasadę: co masz zrobić jutro, zrób dzisiaj – bardzo łatwo się mówi, ale trudno to zrealizować. Nie warto odkładać ważnych spraw na ostatnią chwilę, można w ten sposób uniknąć wielu stresów i dokładnie wywiązać się ze swoich obowiązków. Zazwyczaj odkładane na potem sprawy nie doczekują swojej realizacji. W niektórych przypadkach bezcenne jest planowanie dnia i realizacja zadań wedle ustalonego harmonogramu. Wtedy można wykorzystać owocnie każdą chwilę. Najczęstszym syndromem studenta z zakresu walka z czasu, jest odkładanie przygotowań do kolokwium, egzamin na dzień przed tym wydarzeniem. Kiedy wykładowca tydzień wcześnie zapowiada kolokwium, przeciętny student jeszcze w cale o nim nie myśli. Wychodzi z założenia, że to dużo czasu i na pewno zdąży. Gdy kolejna kartka w kalendarzu zostaje zerwana, nagle okazuje się, że kolokwium już jutro, wtedy przychodzi dezorientacja i stres. Zazwyczaj trzeba zarwać noc, aby nadrobić zaległości i opanować materiał.

Pierwszy rok

Najtrudniejszy jest pierwszy rok, potem studia są zdecydowanie łatwiejsze. Kiedy studentowi uda się przetrwać pierwszy roku, wówczas jest już prawie w domu. Na kolejnych latach studiów trzeba się z reguły bardzo postarać, by odpaść. Największy odsiew jest na pierwszy roku i na pierwszym semestrze. Kiedy to minie – studiowanie zaczyna się podobać. Mija stres, a uczelnia staje się drugim domem. Znamy już większość wykładowców i wiemy na co możemy sobie pozwolić, a czego lepiej unikać w kontakcie z kadrą naukową. Na pierwszym roku szalenie ważna jest integracja grupy, wspólne wypady na piwo – gdy okaże się, że zajęcia zostały odwołane, imprezy w klubach oraz słynne biby w akademikach. Dobre relacje z grupą powodują, że zawsze można mieć dostęp do aktualnych materiałów i notatek oraz być na bieżąco, nawet gdy jest się niezbyt częstym gościem na uczelni. Nie zawsze jednak udaje się trafić na fajnych ludzi. Wśród studenckiej braci panuje bardzo szeroki pluralizm. Zgrana grupa to podstawa efektywnego i przyjemnego studiowania oraz niezapomniane wspomnienia, które są bezcennego.

Organizacje studenckie

Student powinien być aktywny. Studia to nie tylko sama nauka, to także kreatywność i rozwój poza szkolny. Na początku każdego roku akademickiego rozpoczynają się rekrutacje do kół naukowych i organizacji studenckich. Jest to doskonały sposób na zdobycie pierwszego zawodowego doświadczenia i wzbogacenie swojego CV. Nie oznacza to jednak, że trzeba zapisać się do takiej organizacji, która będzie doświadczeniem z dziedziny studiowanego kierunku. Może to być zupełnie inna branża, realizowanie swojej pasji i hobby. Jest to pewnego rodzaju wszechstronność, która może być dodatkowym atutem podczas szukania pracy. Działalność na rzecz koła czy organizacji studenckiej poszerza horyzonty, dostarcza nowych znajomości, które bardzo często mogą procentować także po ukończeniu studiów. Studencka aktywność jest bardzo ważnym doświadczeniem w oczach przyszłych pracodawców. Praca z innymi studentami na rzecz tej samej idei jest podobna do pracy zespołu, który działa na rzecz jakiegoś projektu. Należy jednak pamiętać, iż praca będąca obiektem różnych inicjatyw studenckich powinna być przemyślana i podjęta z pełną świadomością.

Prawa i obowiązki

Studiowanie rządzi się swoimi prawami i obowiązkami, aby przetrwać trzeba ich przestrzegać. Uczelnia wyższa zdecydowanie różni się od szkoły średniej. Tutaj każdy jest traktowany jak dorosły człowiek, bo jest już w pełni dorosłym człowiekiem. Podstawowym okresem rozliczeniowym na uczelni jest semestr. W czasie jego trwania trzeba uzyskać zaliczenia z wszystkich przedmiotów, aby móc podejść do zdawania egzaminów w sesji. W ciągu jednego roku są dwie sesje egzaminacyjne. Zazwyczaj jest to przełom stycznia i lutego – zimowa sesja egzaminacyjna oraz czerwiec i wrzesień – letnia sesja egzaminacyjna. Warto jednak pamiętać, iż wrzesień jest czasem poprawkowej sesji egzaminacyjnej. Jeśli uda się nam wszystko pozytywnie pozdawać w czerwcu, wówczas mamy trzy miesiące wakacji. Zaliczenie przedmiotu posiadające status egzaminu ma pewnie obwarowania. Chodzi o maksymalną ilość podejść i poprawek. Do każdego egzaminu można podchodzić tylko trzy razy: pierwszy termin – właściwy, drugi termin – poprawkowy, trzeci termin – egzamin komisyjny. Wstąpienie do grona akademickiej społeczności poprzedza uroczysta immatrykulacja.

Erasmus

Studiując w Polsce można się pokusić o wyjazd na semestr czy rok na studia za granicę. Chyba każdy student, chciałby chociaż kilka miesięcy postudiować za granicą. Zawsze to jakieś nowe doświadczenie i porównanie. Już od kilku lat istnieje tak możliwość dla polskich studentów. Dzięki europejskiemu programowi wymiany studenckiej – Sokrates Erasmus, możliwość studiowania – choć przez chwilę, poza macierzystą uczelnią, jest możliwa. O wyjeździe na stypendium w ramach programu decyduje średnia ocen, choć nie tylko. Ważne jest także zaangażowanie w życie studenckie i praca w organizacjach. Bardzo znaczącym kryterium jest znajomość języka kraju, do którego się wybieramy. Wraz z zakwalifikowaniem się do programu, otrzymujemy pomoc materialną, która ma nam pomóc w opłaceniu mieszkania czy akademika w obcym państwie. Doświadczenie zdobyte podczas wyjazdu z pewnością procentuje przez całe życie i przyczynia się do łatwiejszego pokonywania barier komunikacyjnych i językowych. Po takim wyjeździe pozostaje wiele wspomnień i kontaktów. Rozliczenie z nauki przedmiotów musi odbyć się zarówno w uczelni zagranicznej, jak i tej macierzystej.